Print this page
Παρασκευή, 11 Δεκέμβριος 2015 08:16

Χριστούγεννα… Με μια νότα "απ" αισιοδοξίας...

Rate this item
(3 votes)

 

Ίσως η καλυτερη εποχή του χρόνου, θα ακούσατε τους περισσότερους να λένε συχνά χαμογελαστά, ίσως κι εσείς να το είπατε κάποτε ή να το λέτε ακόμα…
Τι πιο όμορφο και πιο χαρμόσυνο από την πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη. 1η Δεκεμβρίου και η ψυχολογία αλλάζει άρδην, προεικάζοντας τον ερχομό των 
Χριστουγέννων, αδημονώντας για τον στολισμό του δέντρου με πολύχρωμα λαμπάκια, λαμπερές μπάλες που ακροβατούν στις άκρες των κλαδιών και το σπίτι μοσχοβολάει ευωδίες από τα διάφορα γλυκίσματα και φυσικά, την παραδοσιακή γαλοπούλα στον φούρνο…
Τα παιδιά τέρπονται και αγαλλιάζουν σαν αντικρίζουν ένα υπέρλαμπρο ολοφώτιστο έλατο με κουτιά περιτυλιγμένα και κορδέλες με φιόγκους που κρύβουν τα περιπόθητα δώρα.
Συγγενείς και φίλοι ενώνουν τα χαμόγελά τους τη μέρα εκείνη, μαζεμένοι άπαντες γύρω από το τραπέζι κι ευθυμολογούν διηνεκώς. Καλαμπουρίζουν χαζολογώντας, κρατώντας στο ένα τους χέρι ένα ποτήρι άλικο κρασί και στο άλλο χέρι βαστούν αλειμμένο μπρικ ή καπνιστό σολομό πάνω σε κρέμα ανθότυρου, προσμένοντας καρτερικά την ευκαιρία για να μπουκώσουν το σολομό και έπειτα να επανέλθουν στο κάλπικο μειδίαμα…
Αφυπνίσου Βλαξ!
Μην αναλώνεσαι και μην φθείρεσαι μέσα σε δυο γουλιές κρασί, αντικρίζοντας τα χοντρά κούτσουρα που η φωτιά αγκαλιάζει με στοργή μέσα στο τζάκι.
Δεν είναι όλα τόσο όμορφα και τόσο πανώρια τις μέρες τούτες. Τη ζεστασιά που εσύ θεωρείς δεδομένη, άλλος την έχει ανάγκη, ανάβοντας φωτιά μέσα σ' έναν κάδο σε κάποιο απόκοσμο στενό της πόλης, μια φωτιά που καίει τα κούτσουρα στο δικό του τζάκι για να ζεσταθεί. Η ανάσα του αχνίζει μέσα στον χιονιά και το κρύο σκίζει τη σάρκα του ωσάν λεπίδες επάνω σε μετάξι.
Η γαλοπούλα και η σούβλα που αδημωνείς με λαιμαργία να καταβροχθίσεις, για κάποιους άλλους, σε μια χώρα λίγα μίλια μακριά, σε κάποιο χωριό, ή ακόμα και ένα δρόμο λίγο παραπέρα από το σπίτι σου, φαντάζει ως όνειρο ζωής, έχοντας προτεραιότητα να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα στα παιδιά τους που με ιδροκόπημα και μάχη καταφέρνουν να αποκτήσουν.
Τα χαμόγελα και η οχλαγωγία μέσα στο σπίτι σου με τα παιδιά να τρέχουν και να φωνάζουν, παίζοντας και γελώντας, μετατρέπονται την ίδια στιγμή σε πόνο και δάκρυα…
Ένα παιδί παλεύει να ζήσει, λιμοκτονώντας, είτε από έλλειψη φαρμάκων, όσο κάποιο άλλο παιδί -το δικό μου, το δικό σου- ξοδεύει αναιδώς και ανερυθρίαστα γέλια και φωνές, χρήματα περίσσια και κατασωρούς, σε παιχνίδια ανούσια και μια ψυχή κατάφορτη από απληστία. Εφόσον είναι η κληρονομιά που με ευχαρίστηση του χάρισες. Η βουλιμία που το τάισες, σαν αδηφάγο ζώο θα κατατρώει την ζωή και την ψυχή του.
Ξύπνα Βλαξ!
Δεν ζητάω, δεν απαιτώ να αλλάξεις τον συγκεκριμένο τρόπο ζωής που κίβδηλα κι απατηλά έπλασες για να ζεις εσύ σε αυτόν, το μόνο που πρέπει να καταλάβεις είναι η ανθρωπιά, ιδίως τις μέρες τούτες!
Να σκέφτεσαι. Το μικρόβιο της σκέψης να είναι ριζωμένο πάντοτε μέσα στο κούφιο σου κεφάλι, ώστε να μπορέσεις να προσφέρεις λίγη αγάπη.
Ανθρωπιά!
Συρρίκνωσε τις ατελέσφορες σπατάλες σου επάνω στην ύλη, και βοήθησε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη!
Δώρισε ένα δώρο σε κάποιον που το έχει ανάγκη. Πρόσφερε λίγο φαγητό σε κάποιον άστεγο. Ακόμα και σε ιδρύματα μπορείς να συνεισφέρεις ένα μικροποσό για σένα, εντούτοις, απέραντο ποσό για κάποιον που έχει ανάγκη.
Αντάλλαξε την ύλη με ένα χαμόγελο στα χείλη…
Ένα χαμόγελο και λίγη αγάπη είναι ανεκτίμητα.
Δες τα Χριστούγεννα κι από την "ανάποδη" και χάρισε γέλια και ευτυχία στα μικρά παιδιά που πάσχουν από κάποια ασθένεια.
Μπορείς, μπορώ, όλοι μπορούμε!
Καλά Χριστούγεννα, κατάφορτα από αγάπη και τύχη σε όλους μας!
 

Δημήτριος Αλεξόπουλος

Συγγραφέας

 

Latest from